Saturday, September 23, 2017

Balans (of gebrek aan)

Ik ben dus een moeder, maar ik ben ook een werknemer, een echtgenote, een vriendin, een dochter, een kleindochter. En ik ben ook nog Marloes. Balans vinden tussen al deze titels gaat mij de ene dag beter af dan de ander.

Terwijl ik dit schrijf probeer ik te genieten van mijn laatste vakantieavond. Ik zit (dit keer wel) met een Jillz op de bank en probeer een zeer goede documentaire te volgen (Scientology and the aftermath). Ondertussen ben ik al drie keer opnieuw begonnen. Ik probeer te luisteren maar mijn brein is met hele andere dingen bezig. Ik zit te twijfelen mijn werkmail te gaan lezen. En iedereen die werkt weet, dat wil je niet na drie weken vakantie. Want als je wil dat je vakantie in één klap over is, moet je dat doen.
In mijn hoofd bedenk ik hoeveel mailtjes er in mijn inbox zouden staan. 50, 60? Of misschien wel meer. Ik denk nog, niet doen. Niet openen... Oops, toch mijn mail geopend. 88 mailtjes. Spijt.

Er zijn mensen die werk en privé heel goed gescheiden kunnen houden. Ik niet. Dat wil niet zeggen dat ik het niet probeer hoor. Maar zo zit ik niet in elkaar. Ik houd van mijn werk, ik stort mij er altijd volledig in. Sinds ik mijn nieuwe baan ben begonnen heb ik nog geen dag gevonden die ik niet leuk vond. Ik wil alles voor de volle 100 procent doen.. Niet 99, nee, 100 procent. Lukt dat niet. Dan is dat kut...euuh, ik bedoel, niet zo leuk.

Daarna kijk ik naar mijn sociale agenda. Deze loopt ook alweer aardig vol. Allemaal met leuke dingen. Dagje winkelen, naar de VT Wonen beurs, een bruiloft, koffie drinken hier, koffie drinken daar. Ik kijk naar de bladzijden, ergens wil ik ook nog een avond thuis zijn, op de bank, met mijn lelijke huispak. Met een Jillz in mijn ene hand en een stuk chocolade in de andere. Hmm, dat zit er de eerste week niet in.

Van de stress krijgt ik tot overmaat van ramp ook nog een pukkel zo groot als de mount everest. Op mijn gezicht. Leuke binnenkomer op je werk, zo na de vakantie.

Één ding is mij wel duidelijk, de vakantie is voorbij. En de balans is nog ver te zoeken.

1 comment:

  1. Je hebt talent, doorgaan met elke week een item.
    Leuk om te lezen,hoewel ik natuurlijk bevooroordeeld ben.

    ReplyDelete

'Het avontuur dat Gent heet'

Terwijl ik dit typ, zit ik in de trein terug naar huis vanaf Gent. En dat is best gek. Miriam (bestie) en ik zijn namelijk met de auto verto...