Monday, September 18, 2017

Daar gaan we dan...

Oké, daar gaan we dan. Al lang heb ik na gedacht een blog te beginnen. Je weet wel, zo'n irritante blogger die zijn leven verteld door middel van filmpjes, foto's en verhaaltjes. Iets wat iedereen doet, en ik dus nu ook. Ik ben Marloes, ook wel 'mama' of 'mmmmaaaammmaaaa' genoemd. Ik ben (bijna) 30, getrouwd en heb twee kinderen. Finn (4 jaar) en Suze (1 jaar).

Ooit, in een ver verleden heb ik eerder geblogd. Over 'fashion'. Met van die mooie foto's, perfect gestylde haren en outfits om door een ringetje te halen. Nu, pak hem beet, 5 jaar later, ziet mijn leven er echter heel anders uit. Mijn outfits bestaan nu eigenlijk alleen nog uit dingen die mij passen, shirts waar geen gaten in zitten (al draag ik nog steeds shirts met gaten hoor, als ze maar niet in het zicht zitten) en de 'net niet hippe' shirtjes die ik koop in de uitverkoop.

Hoe dat komt? Inmiddels heb ik (samen met mijn man) twee kinderen. Ik had toen nooit kunnen bedenken dat ik zo'n moeder was die dagen er tussen zou hebben dat het mij niet boeit hoe ik er uit zie. Dat ik misschien zelfs wel eens vergeet mijn haar te kammen. Maar geloof mij, de kinderen zien er altijd uit om door een ringetje te halen. Want elke keer weer, als ik voor mezelf ga winkelen, kom ik terug met bergen kleding... voor de kinderen.

Goed, terug naar de reden van het bloggen. Ik wil jullie graag meenemen in mijn leven. In het 'mama' zijn. In de goede dagen en de minder goede dagen. In de overwinningen (bijvoorbeeld het overleven van een driftbui van een driftige peuter), maar ook in de minder duidelijke overwinningen (je willen opsluiten in de trapkast met een glas wijn). Maar naast het moeder zijn ben ik ook nog een vriendin, een dochter, een (een werkende) vrouw. Ergens naast het moeder zijn, maak ik daar ook nog ruimte voor in mijn leven. Hoe ik dat doe weet ik soms nog steeds niet.

Lang verhaal kort; hoi, ik ben Marloes en ik ben vanaf nu ook een blogger. Tijd zat!



No comments:

Post a Comment

'Het avontuur dat Gent heet'

Terwijl ik dit typ, zit ik in de trein terug naar huis vanaf Gent. En dat is best gek. Miriam (bestie) en ik zijn namelijk met de auto verto...